Mijn verhaal

Mijn naam is Koen Douma. In de winter van 2018 brak ik mijn enkel tijdens een potje zaalvoetbal. Ik had niet verwacht dat een paar weken niet kunnen lopen zo’n invloed zou hebben op mijn leven.

Ook zonder de Kniestep is het met mijn enkel gelukkig weer helemaal goed gekomen, maar ik gun iedereen een hoop beweging tijdens zijn/haar revalidatie.

Blessure

Allereerst besefte ik meteen dat ik de wedstrijd niet uit zou kunnen voetballen. Dit was de eerste tegenslag. Later kwamen de grotere moeilijkheden. Ik moest mijn vriendin uitleggen dat ik haar niet kon helpen verhuizen. Een moment waar ze weken naar toe had geleefd. Bovendien moest ik mijn baas bellen en hem het ongemakkelijke nieuws brengen dat ik wekenlang niet naar mijn werk kon komen.

"Ik moest mijn baas bellen dat ik wekenlang niet naar mijn werk kon komen"

Krukken

In de fase die daarop volgde, was ik thuis, voelde ik mij machteloos en afhankelijk. Ik vond het lastig om mijn zelfstandigheid te verliezen, om — zonder mij te kunnen bewegen — mijn energie kwijt te raken en om te gaan met het plotselinge overschot aan tijd. Gelukkig gaven mijn krukken mij een deel van mijn zelfstandigheid terug.

Maar mijn krukken konden alleen niet al mijn praktische ongemakkelijkheden oplossen. Ik moest andere broeken dragen omdat mijn normale broeken niet over mijn gips pasten. Ik moest douchen met mijn been in een soort vuilniszak omdat datzelfde gips niet nat mocht worden. En hoe moest ik mijn koffie van de keuken naar de bank krijgen terwijl ik mijn handen vol had met mijn krukken?

Impact

Nu was ik tijdens deze ervaring een jonge man. Ik was 28 jaar en ik woonde in een stad waar ik alle voorzieningen op loopafstand had. In mijn geval waren alle bovengenoemde zaken onhandig maar overkomelijk. Bovendien waren ze tijdelijk. Na vier weken mocht mijn gips er weer vanaf en mocht ik mijn been weer langzaam gaan belasten.

"Ik vond het een confronterende ervaring dat mijn wereld erg klein werd doordat ik niet mobiel was."

Toch was deze ervaring confronterend en zette het me stil bij de impact die een vergelijkbare blessure op oudere mensen zou hebben. Of op mensen die een langere herstelperiode dan ik nodig hebben. Mijn wereld werd, ondanks mijn gunstige omstandigheden, erg klein en ik had de meeste moeite om alle tijd die ik ineens over had, nuttig te besteden. Allemaal omdat ik zo weinig mobiel was.

Door deze confronterende ervaring was ik meteen overtuigd van de meerwaarde van de Kniestep toen ik dit product tegenkwam. De Kniestep is het gebruiksvriendelijke alternatief voor krukken dat ik tijdens mijn herstel gemist heb. Het had mijn enkel rust kunnen geven tijdens mijn revalidatie en mij tegelijkertijd de vrijheid kunnen geven mijn herstel op een actieve manier in te kunnen vullen.

Wat ik heb meegemaakt tijdens mijn revalidatie wil ik inzetten om andere mensen te helpen met het vergroten van hun wereld en om mobiel te blijven tijdens hun revalidatie.